Weet je nog van toen?

In deze rubriek kunnen jullie een stukje indienen over vroeger (Indonesië-Ethiopië)

De stukjes worden tevens opgenomen in de Contactorganen omdat er leden zijn die niet over internet beschikken.
Indien jullie een foto hebben bij het stukje kunnen jullie deze ook toezenden.

Rubriekje van Els Hoek-Bitter

Dit stukje wordt opgenomen in het Contactorgaan van december 2011.

Weet je nog van toen.....we langs de Awash liepen over de dijk en naar de krokodillen keken, die aan de overkant op de zandbanken lagen te zonnebaden? En dat we het toen zelfs waagden om te gaan zwemmen! Maar alleen als we ze allemaal op de zandbanken zagen, want we dachten dat we wisten hoeveel er waren.
En dat we vaak onder de "Grote Boom" op de takken zaten te wippen, die heel laag boven de grond hingen. Waar praatten we in hemelsnaam dan allemaal over? Die boom is er niet meer, heb ik me laten vertellen.
En als om 5 uur de "soeling" ging kwamen alle vaders thuis, de meesten op de BMW motor, later met zijspan. Dan moesten wij ook gauw naar huis en werd er thee gedronken op het platje.
Later toen we tieners waren en de "grote" kinderen uit Holland over kwamen, tijdens de zomervakantie, hielden we parties en mochten dan wel wijn drinken van onze ouders maar verdund met Sprite of 7UP. Dan hoorden we de nieuwste hits en leerden de laatste populaire dansen. De twist was toen erg in....
Ook gingen we met een groepje paardrijden, de bergen in of naar "De Meertjes", waar de warme bronnen waren en ook nijlpaarden.
Wij verscholen ons ook tussen de proeftuintjes van het suikerriet wat bij de Landbouwkundige dienst op kleine stukjes grond was geplant. Omdat het proeftuinen waren vonden we dat we dat riet ook moesten proeven en kwamen de zakmessen tevoorschijn.

Dan praat ik vooral over de groep kinderen die de eerste leerlingen waren van de Wonjischool die nog in een gewoon huis gevestigd was, omdat er nog niet eens een schoolgebouw was.

Mooie herinneringen aan een kostbare zorgeloze tijd
.

Rubriekje van Heidi Naber

Dit stukje wordt opgenomen in het Contactorgaan van maart 2012.

Net als vele anderen heb ook ik hele goede herinneringen aan mijn kindertijd in Ethiopië, en ik wil dan ook graag met anderen dat nostalgische gevoel van “thuis” en herkenning delen.

Denk ik bijvoorbeeld aan Langano, dan denk ik aan het HVA strand. Er lag een vlot in het meer, waar we vaak naar toe zwommen, en dan pas weer terugzwommen als we waren opgedroogd en/of uitgerust. Maar 1 x zaten er allemaal beestje`s op die op schorpioenen leken, en durfden we er niet op, en toen moesten we het hele stuk direct terugzwemmen. Het beklimmen van de Pimperhill, de oliedrums met water naast de w.c. hokjes om mee door te spoelen, en de Galla vrouwen die water kwamen halen en hun vee lieten drinken. We kochten wel koperen armbanden van die Galla vrouwen. De prijs was 1 Birr of 4 lege blikken. Als kinderen hadden wij natuurlijk geen idee dat een blik zo waardevol voor iemand kan zijn.

Ook herinner ik me dat we –soms al in pyama- `s avonds met de auto naar de vuilnisbelt reden om te kijken of de hyena’s daar ook waren. We genoten dan van de oplichtende ogen in de koplampen van de auto.

Of we waren in het zwembad in Shoa, en dan klonk op zondag het geluid van bijvoorbeeld een klassieke L.P. van mijn vader. De volumeknop stond zo hoog, dat het geluid over het grasveld heen tot aan het zwembad en het theehuis doorklonk.

In Addis konden we op een gegeven moment naar Enrico, een ijssalon. Maar wat nog beter in mijn herinnering is gebleven, is de geur van de bakkerij eronder.  Heerlijk!  Als je naar het toilet ging, moest je de trap af en rechtdoor de bakkerij doorlopen om bij het toilet te komen.

Over eten gesproken: Injera en Wot was uiteraard een heerlijkheid. Het was soms zo heet van de mietmita, dat de huid buiten je lippen om in brand stond. En uiteraard had je daarna rode vingers van de watt, want Indjera en Watt eet je nu eenmaal met de hand. Mmmmmmm.

De kerk werd voorgegaan door mensen die op de ondernemingen woonden, want een dominee of pastor was er niet. De dienst werd in de aula van de H.V.A. school in Wonji gehouden. Mijn moeder deed dan de zondagsschool. Mijn vader speelde dan orgel, behalve als hij met Kerst dirigent was van het samengestelde koor; dan speelde Ingrid den Haan. Als mijn vader “dominee” was, dan was dat bij ons thuis, en werd bijvoorbeeld de Mattheus Passion op de pick-up gedraaid.

Mijn moeder was ook eens Zwarte Piet. Er werd altijd veel zelf gedaan en gemaakt door de moeders, zoals borstplaatjes en pepernoten. Die waren eens zo hard gebakken, dat het zeer deed als Zwarte Piet ermee gooide.

We waren altijd buiten. Reden paard, verzorgden eigen groente- en/of bloementuintjes in de tuin van mijn ouders, waren in het zwembad of speelden buiten. We hadden een paard, hond, kat, konijnen en schildpadden. Sommigen hadden ook een hyena, wratten zwijntje`s of een antilope.

Eens ontsnapte er een stier, die bedoeld was voor de winnaar van Bingo of kegelen. Toen was er paniek.

Op school leerden we zowel over Holland als over Ethiopië. Maar Holland lag ver weg, in de lucht, want we gingen immers de lucht in en kwamen de lucht uit, ten tijde dat we met verlof gingen. Op school hadden we een kaart met nummers, zodat we leerden 1-Groningen, 2-Leeuwarden, 3-Assen etc. Op een gegeven moment kwam er een nieuwe kaart; zonder nummers..……….. We hadden geen idee meer waar Groningen, Leeuwarden, Assen en de rest van de hoofdsteden lagen! En ook een keer gingen we met schoolreisje weg, en ging de Ethiopische conciërge ook mee. Ik weet zijn naam niet meer. Ik weet nog wel dat hij qua geluid heel goed een haan kon nadoen, en dat wij het dan uitgierden van het lachen. Telkens vroegen we hem of hij het nog een keer wilde doen, en dat deed hij dan ook. Hij kukelde er op los. De buschauffeur Ajelle bracht ons van Shoa naar Wonji. In de bus zongen we dan  "Inne wodde tamaribet. Tollobello". We  zongen ook "waar we heen gaan Ajelle zal wel zien, Ajelle zal wel zien etc. etc..". 

En zo zijn er nog vele andere herinneringen. Vorig jaar ben ik begonnen aan een boek over mijn kindertijd in Ethiopië, in de hoop zoveel mogelijk van mijn eigen (en toen vertelde) herinneringen te behouden.

Ik wens een ieder een fijn, gelukkig en gezond leven toe, en ik hoop dat ik met deze bijdrage voor veel mensen die fijne tijd voor even weer heel dichtbij heb kunnen laten komen.


Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Marieke Janzen | Antwoord 21.03.2016 14.09

Wat fijn dat Heidi de mooie herinneringen heeft opgeschreven! Bij mij was er zoveel verdwenen, maar dankzij dit soort stukjes borrelt er van alles naar boven.

Ans Kortleven | Antwoord 22.07.2013 02.17

Ben je de Heidi die later wist waar Groningen lag omdat je in Eelde op school zat?

Jan Wilken | Antwoord 12.09.2011 12.08

Enrico 2008, dezelfde Italiaanse mevrouw zat nog achter de kassa! Met haar herinneringen opgehaald uit de periode (Franse school) dat ik er bijna dagelijks zat.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

28.11 | 16:51

Hallo: Volgend jaar ben ik van plan Ethiopie te bezoeken. Ik probeer, in Nederland, een goede kaart te kopen maar dat valt niet mee. Heeft iemand een tip?

...
16.08 | 15:56

Voor de Sumatraleden: Google Earth heeft gedetailleerde satalietfoto's van de ondernemingen; gekoppeld met 'Street view' kun je ter plaatse een kijkje nemen

...
11.06 | 15:30

Hallo bestuur,
Ik ben erg benieuwd naar de foto's van de afgelopen reünie.
Hartelijke groet,
Marianne Hombergen

...
22.06 | 01:05

Dag Lidy
Kun je ook zeggen wanneer de foto's van de reünie van 2016 op de site komen te staan??
Wij vonden het weer heel gezellig en hebben weer heerlijk gegeten

...
Je vindt deze pagina leuk